Omdat een jaar lang is, kunnen jullie op deze blog volgen wat ik zoal uitspook in Amerika (oftewel het verre westen). Elke maandag (voor mij zondag) post ik een bericht met een overzicht van de voorbije week. Ook foto's zullen hier en daar tussen de teksten verschijnen.
Veel leesplezier!
deze week was er eentje om lang te onthouden, in de positieve zin dan. Het was een van de laatste voor het einde van het trimester, dus de examens zitten er hier aan te komen, maar daar is nog niet veel van te merken in de lessen. Maandag kreeg ik van FLAG te horen dat m'n reis naar Californië is goedgekeurd, hoera, ik ga er verblijven van 9 tot 16 juni, dus dat is nog wel eventjes. Woensdag was het de eerste keer dat we een volledige repetitie deden van de toneelvoorstelling, ik ken de tekst al uit m'n hoofd, dus nu moet ik alleen nog een kostuum in elkaar zien te knutselen. Donderdagmorgen stonden Bill, Virginia, Mary, Fernando en ik vroeg op omdat we tegen 6u de deur uit wouden zijn, we hadden immers een lange trip voor de boeg, Willy bleef thuis met Phillip, Ben (zij hadden al "spring break") en Patrick. Peace, de andere uitwisselingsstudent uit Uganda kwam ook met ons mee.
Het Ankley busje
Na 11 uur en 30 minuten rijden kwamen we aan op onze eerste halte, Nashville oftewel Music City, onder andere geboorteplaats van Miley Cyrus en sterfplaats van Jonny Cash.
Dag 1
Daar ontmoette we 2 neven van Bill, Tom, die kwam overgevlogen van Californië, en Chuck die daar was om hem de volgende dag naar Winchester te brengen waar zowel hijzelf als z'n ouders woonden. Nadat we al onze spullen in het hotel hadden gezet, gingen we met de hele bende naar downtown Nashville waar we enkele woeste bar's bezochten, in elke bar was er wel een bandje aan het optreden en was er veel ambiance. Donderdag was het tijd om onze tocht verder te zetten naar onze eindbestemming, Winchester, waar we gingen verblijven bij de ouders van Chuck.
Dag 2
Het was een uurtje rijden en tegen dat we aangekomen waren was het weer prachtig buiten, zo warm zelfs dat we gingen zwemmen in de vijver (het lijkt op een rivier, maar eigenlijk is het een gigantisch stuwmeer met verschillende zijtakken) achter hun huis.
Schoon weer
Wanneer we uit het water kwamen waren de 2 zonen van Chuck afgekomen, de oudste was 18 jaar oud en de jongste 15 jaar, bijden zeer plezante gasten waarmee ik goed overeen kwam. Eenmaal opgedroogd vertrokken we met de nu iets grotere bende naar de Jack Daniel's distilleerderij, daar kregen we een gratis rondleiding door het productieproces van hun alom bekende whiskey.
Ontvangsthal
Opslagplaats voor whiskey vaten
Whiskey vaten
Shot van Jack Daniel on the rocks
Op de foto's merk je misschien dat de gewassen en gebouwen er vrij zwart/grijs uitzien, dat komt door de hoge concentratie alcohol in de lucht. gelukkig is het een soort uitslag dat de gewassen zelf niet aantast. Na de zeer interessante rondleiding brachten we een bezoekje aan het marktpleintje waar de meeste winkels al gesloten waren, maar gelukkig was de winkel die Jack Daniel's ijscreme verkocht wel nog open, dat was een overheerlijk ijsje. Die nacht was het zo warm in het huis dat ik besloot om in het "Ankley busje" te slapen, niet veel later volgden Mary en Fernando ook, gellukig was er genoeg plaats. Zaterdag stonden we vroeg op vermits het zomeruur omdat we een lange wandeltocht gingen maken in het "South Cumberland State Park", genaamd "Fiery Gizzard Trail". Het was een prachtige wandeling die ons langs verschillende watervallen en andere natuurspektakels bracht, omdat het opnieuw zo'n warm weer was konden Fernando en ik het niet laten om een duik te nemen in een van de rivieren tijdens de middagpauze.
Rotsen
Waterval
Na de wandeling reden we wat verder in het park om een natuurlijke brug te gaan bezichtigen, dat was echt de max, zoiets had ik nog nooit gezien.
Natuurlijke brug
Jump
Die avond speelden we Corn Hole, een typisch Amerikaans spel met als doel het eerste 21 punten te scoren door zakken met maïs op een bord te gooien, later speelde ik ook m'n eerste spel schaken met de oudste zoon van Chuck, al bij al, weeral een top dag. De volgende dag vertrokken we vroeg in de morgen op onze terugweg naar Imlay City.
Door de verjaardag van mary vorige week en de roadtrip naar Tennessee heb ik de eerste 3 zaalvoetbal matchen moeten missen waarvoor ik me enkele maanden geleden had ingeschreven. Er zitten er gelukkig nog vele aan te komen, dus ik heb m'n voetbalschoenen hier dan toch niet voor niets gekocht.
Voila, dat was het voor deze week.
Groetjes, Florian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten